Testfase

728x90HF Win een HelloFresh weekbox t.w.v. 92 euro!

De super(markt) driftbui

De dag die kwam, iedereen zag en ik overwon! De supermarkt bitch fit toddler tantrum.. Ik had er andere moeders al eens over gehoord en wist dat het vreselijke vormen aan kon nemen. Dat het schaamrood je kaken zou vullen en het je zweetklieren zou aanzwengelen met een espressogehalte maar dan zeker zonder George effect!

En daar was ze dan, hoe kon ik ook..! Zeggen dat Neyomi geen tomaten mocht knijpen met haar kleine vingertjes. Ze gooide zich achterover met dramatische flair waar menig Kate Winslet nog wat van kan leren. ‘She Will never let goooooooooooooo’ whaha.

Rondom het groente en fruit blok in de AH beginnen hoofdjes meteen te draaien en ogen priemen in mijn rug, zij en alle kanten die ik heb. Ik voel het onder mijn winterjas ineens warm worden en denk ohjee daar gaan we dan. Ik besluit om die moeder te zijn die haar kind aanpakt. Ik besluit om niet die moeder te zijn waaraan ik me zelf altijd erger in de supermarkt, die moeder die wel 10 keer zegt met een lieve stem ‘doe dat maar niet Marietje’ en dan doet alsof ze niet ziet dat Marietje het wél doet! ‘Oke’ zei ik tegen mezelf in mijn hoofd, ‘here we go, je kan dit!’.

Ik pakte Neyomi bij haar arm en zette haar in de eerste de beste hoek die ik voor mezelf kon bedenken. Ik legde haar in Jip en Janneke taal uit dat dit niet kon en dat ze daar een minuut moest zitten. Tussen de sla en de prei zat ze dan met een knalrood hoofd, dikke krokodillentranen en een mond open met hier en daar een tand of kies die werd blootgehuild. Een dame die bij het beleg vandaan kwam vond het nodig om zich er mee te bemoeien en liep naar haar toe ‘ben jij je mama kwijt’ hartstikke lief, maar liever even niet natuurlijk. Dus ik riep vanachter de mandarijntjes ‘nee ik ben hier hoor, ze heeft straf’. De afkeurende blik negeerde ik maar even, ik moest nu in mijzelf geloven! Niet twijfelen aan je opvoeding door blikken van mensen om je heen.

De super(markt) driftbui

Just shove it in the fuck-it Bucket!! Neyomi ging daarna NOG harder krijsen waarop ik, de keiharde moeder die ik dan kan zijn, over de spruitjes heen riep “zo kan ik mooi horen waar je zit”. Man wat viel me dat tegen, als ik het zag bij andere mama’s knikte ik altijd vriendelijk en zei ik ook wel eens “zet ‘m op” of “goed bezig, succes” om een mama te helpen. Waar was die mama nu voor mij?! Ik kon haar goed gebruiken nu, maar ze was er niet dus deed ik het zelf maar.

Kom op Deena nog een halve minuut! En toen was de tijd om, 90 seconden lang hel. En het viel me niet tegen. Ik had doorgezet, mijn punt gemaakt, en besloten dat ik voorlopig NIET met kind en zonder buggy de supermarkt in ga. Thuisbezorgen doen ze ook toch?! Mezelf een schouderklopje gevend hoor ik Neyomi een ‘sorry’ zeggen en krijg ik een snottebelkus. Daarna is het klaar.

Overleefd!!

Deena

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+

Laat een reactie achter | 0 reacties

Terug naar overzicht