Testfase

Laat het los, laat het gaan...

Hoe vaak ik dit nummer niet melodramatisch met Glee-dansje in mijn hoofd afspeel elke week…. De ene keer onder het applaudisseren van Neyomi om het feit dat haar koekje zo mooi verkruimelde, nadat ik woest de keet had ontdaan van ieder stofje en hondenhaar. De andere keer om te grappen over je opvoedkundige skills die gewoonweg niet werken op de situatie en je de boel de boel laat terwijl je tot 20 telt.
Deze keer was anders.
Het dansje startte met een prachtige pirouette weer in mijn hoofd, maar halverwege stopte ze met dansen en keek ze me beteuterd aan. Ik vond het niet zo leuk eigenlijk, besefte me ineens al te goed dat Neyomi net het startschot had afgevuurd van de tweede fase van loslaten. Na loslaten vanuit de buik naar de wijde wereld 1.0 was 2.0 nu “ik wil spelen in m’n eigen ruimte weg van mama”. Ze liep de gang op en keek me aan voordat ze de deur arrogant achter zich dicht trok. Met haar twee ‘kluffies’ op de arm alsof het haar kinderen waren.
Maarre ik dan?? IK HEB JE NODIG. Ik ben je moeder! Je arme moedertje. Beetje dubbel deze melancholieke gedachten over verdrietig en trots zijn tegelijkertijd.
Grote meid. Speel maar lekker. En als ik na een paar minuten de deur op slot draai en het traphekje nog even check, kijkt ze me aan met verwaande ogen en lijkt ze te denken “ach kijk ‘t stumpertje toch…” En kan ik er al om lachen. Wat een figuur. Een zelfstandig figuur! Ben benieuwd hoe dat gaat bij de eerste dag school. Volgens mij lig ik daarna huilend in bed! Whaha!! Stumpertje.

2016-01-19 Laat het los Deena

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+

Laat een reactie achter | 0 reacties

Terug naar overzicht

120x600 banner